మాతృదేవోభవ , పితృదేవోభవ , ఆచార్యదేవోభవ ..
గోలోకంలో మాధవుడితో సరదాగా మాట్లాడుతూ , ఖాళీ చల్దిమూటలు వీపున పెట్టుకుని , మందలని తోలుకుంటూ ఇళ్ళకి వస్తున్న గోపాలురకి భూలోకం లోని భరత ఖండం లోనుంచి ' ఆచార్యదేవోభవ ' అని గట్టిగా వినబడుతోంది
గోపాలురు : కృష్ణయ్యా ! ఏంటీ అందరూ ఆచార్యదేవోభవ అని ఈ రోజు గట్టిగా అంటున్నారు ? నువ్వు తప్ప మాకు ఎవ్వరూ తెలియరు , నువ్వో జగదాచర్యుడివయ్యె .. అంటే ఆచార్యదేవోభవ అని నిన్ను పిలుస్తున్నారా ? పని గట్టుకుని నిన్ను పొగడటానికి కారణం ఏంటట ?
మాధవుడు : అదా ! ఈ రోజు భారతవనిలో ఆచార్య దినోత్సవం అని , పిల్లల నుంచి పెద్దల దాకా వాళ్ళకి పాఠాలు చెప్పిన మాష్టార్లని తల్చుకుంటారు , గౌరవంగా పూజిస్తారు .. ఇది ప్రతీ సంవత్సరం జరిగే తంతే గా , కొత్తగా అడుగుతారేంటి ?
గోపాలురు : ప్రతీ సంవత్సరం జరిగేదే అనుకో .. కానీ ఆచార్యదేవోభవ అని ఈ సారి గట్టిగా వినపడుతూంటే ... సందేహం వచ్చింది ..
మాధవుడు : అదా ! 'గురుపూజోత్సవం ' అని పిలుచుకుందాం అని ఆలోచన చేసుకున్నారు వారు .. పర భాష కాకుండా సొంత భాష లో పిలుచుకుందాం అనే ఆలోచనకే ప్రకృతి కూడా పులకరించి ప్రతిధ్వనిస్తోంది ...అంతే ...
గోపాలురు : అదన్నమాట సంగతి , బాగు బాగు ... సరేగాని చాలా చోట్ల ఆ తలపాగా పెద్దాయన చిత్రాలు పెట్టుకున్నారు ఈ రోజు విశేషంగా ! ఎవరాయన ?
మాధవుడు : ఆయనే , శ్రీ సర్వేపల్లి రాధాక్రిష్ణన్ .. తమిళ దేశంలో పెరిగిన తెలుగాయన .
ఆ వేదాంత 'శార్దూల వృత్తాం'తం టూకీగా ఇలా చెప్తా వినండి
|| వేదాంతంబును బోధ జేయు నతడో విద్వాంసుడై భూరి వి
ద్యాదానంబులు జేసె చిత్తమున యద్వైతంబు నే నిల్పె హిం
దూ దేశాన ద్వితీయ రాష్ట్ర పతి యై ద్యోతించె వేదాంత వి
ద్యా దేశాభ్యుదయంబు యూపిరిగ రాధాకృష్ణుడుండెన్ ధరన్ ||
20యవ శతాబ్దం తొలినాళ్ళ నుంచీ ,హిందూ మతంపై , భారత దేశ అధ్యాత్మికత పై విమర్సలు గుప్పించటం మొదలైంది . ఆ విమర్శలకి వివేకానందుడు మొట్టమొదటి అడ్డుకట్ట వేస్తే , శ్రీ సర్వేపల్లి రాధాక్రిష్ణన్ ఆ అడ్డుకట్టని మరింత పరిపుష్టం చేసారు.
ఆయన ప్రాక్పశ్చిమ దృక్కోణాలకి వారధి లాంటి వారు , మన వారే.
గోపాలురు : ఓహో మంచి మాష్టారన్నమాట . ఐతే సరే మాష్టారు దేవోభవ , అదే అదే ఆచార్యదేవోభవ. మళ్ళీ అంతటి మంచి మాష్టారు ఈ మధ్యే మన దగ్గరకి వచ్చారు గా , ఎవరో తెల్లజుట్టాయన 'కలాం ' అని , మన గోలోకం లోని పిల్లలందరిని కూర్చో పెట్టి కాగితం రాకెట్లు తయారు చేయిస్తున్నారు .
మాధవుడు : ఆయనా మన వారే . మాష్టార్లందరూ నా రూపాలే గా..
గోపాలురు : అవును అవును , కృష్ణం వందే జగద్గురుం
గోలోకంలో మాధవుడితో సరదాగా మాట్లాడుతూ , ఖాళీ చల్దిమూటలు వీపున పెట్టుకుని , మందలని తోలుకుంటూ ఇళ్ళకి వస్తున్న గోపాలురకి భూలోకం లోని భరత ఖండం లోనుంచి ' ఆచార్యదేవోభవ ' అని గట్టిగా వినబడుతోంది
గోపాలురు : కృష్ణయ్యా ! ఏంటీ అందరూ ఆచార్యదేవోభవ అని ఈ రోజు గట్టిగా అంటున్నారు ? నువ్వు తప్ప మాకు ఎవ్వరూ తెలియరు , నువ్వో జగదాచర్యుడివయ్యె .. అంటే ఆచార్యదేవోభవ అని నిన్ను పిలుస్తున్నారా ? పని గట్టుకుని నిన్ను పొగడటానికి కారణం ఏంటట ?
మాధవుడు : అదా ! ఈ రోజు భారతవనిలో ఆచార్య దినోత్సవం అని , పిల్లల నుంచి పెద్దల దాకా వాళ్ళకి పాఠాలు చెప్పిన మాష్టార్లని తల్చుకుంటారు , గౌరవంగా పూజిస్తారు .. ఇది ప్రతీ సంవత్సరం జరిగే తంతే గా , కొత్తగా అడుగుతారేంటి ?
గోపాలురు : ప్రతీ సంవత్సరం జరిగేదే అనుకో .. కానీ ఆచార్యదేవోభవ అని ఈ సారి గట్టిగా వినపడుతూంటే ... సందేహం వచ్చింది ..
మాధవుడు : అదా ! 'గురుపూజోత్సవం ' అని పిలుచుకుందాం అని ఆలోచన చేసుకున్నారు వారు .. పర భాష కాకుండా సొంత భాష లో పిలుచుకుందాం అనే ఆలోచనకే ప్రకృతి కూడా పులకరించి ప్రతిధ్వనిస్తోంది ...అంతే ...
గోపాలురు : అదన్నమాట సంగతి , బాగు బాగు ... సరేగాని చాలా చోట్ల ఆ తలపాగా పెద్దాయన చిత్రాలు పెట్టుకున్నారు ఈ రోజు విశేషంగా ! ఎవరాయన ?
మాధవుడు : ఆయనే , శ్రీ సర్వేపల్లి రాధాక్రిష్ణన్ .. తమిళ దేశంలో పెరిగిన తెలుగాయన .
ఆ వేదాంత 'శార్దూల వృత్తాం'తం టూకీగా ఇలా చెప్తా వినండి
|| వేదాంతంబును బోధ జేయు నతడో విద్వాంసుడై భూరి వి
ద్యాదానంబులు జేసె చిత్తమున యద్వైతంబు నే నిల్పె హిం
దూ దేశాన ద్వితీయ రాష్ట్ర పతి యై ద్యోతించె వేదాంత వి
ద్యా దేశాభ్యుదయంబు యూపిరిగ రాధాకృష్ణుడుండెన్ ధరన్ ||
20యవ శతాబ్దం తొలినాళ్ళ నుంచీ ,హిందూ మతంపై , భారత దేశ అధ్యాత్మికత పై విమర్సలు గుప్పించటం మొదలైంది . ఆ విమర్శలకి వివేకానందుడు మొట్టమొదటి అడ్డుకట్ట వేస్తే , శ్రీ సర్వేపల్లి రాధాక్రిష్ణన్ ఆ అడ్డుకట్టని మరింత పరిపుష్టం చేసారు.
ఆయన ప్రాక్పశ్చిమ దృక్కోణాలకి వారధి లాంటి వారు , మన వారే.
గోపాలురు : ఓహో మంచి మాష్టారన్నమాట . ఐతే సరే మాష్టారు దేవోభవ , అదే అదే ఆచార్యదేవోభవ. మళ్ళీ అంతటి మంచి మాష్టారు ఈ మధ్యే మన దగ్గరకి వచ్చారు గా , ఎవరో తెల్లజుట్టాయన 'కలాం ' అని , మన గోలోకం లోని పిల్లలందరిని కూర్చో పెట్టి కాగితం రాకెట్లు తయారు చేయిస్తున్నారు .
మాధవుడు : ఆయనా మన వారే . మాష్టార్లందరూ నా రూపాలే గా..
గోపాలురు : అవును అవును , కృష్ణం వందే జగద్గురుం
